I'm a kamikaze girl...

เพื่อนๆ ทำอะไรให้แม่ในวันแม่บ้างงง... ของเราให้การ์ดแหล่ะ

ราคาย่อมเยา แต่มากด้วยคุณค่าทางจิตใจ โฮ๊ะๆๆๆๆ เป็นลูกที่ดีเจงๆ

 

มาเล่าเรื่อง แรลลี่ดีก่า เป็นแรลลี่ของชมรมไทเก๊กที่พ่อกะแม่เราอยู่

แล้วก้อมีแต่ผู้สูงอายุทั้งน้าน... คิดดูว่าจะสนุกขนาดไหน

 

วันเสาร์ที่ผ่านมาต้องตื่นแต่เช้าไป กกท. เป็นจุดเริ่มออกรถ

ตื่นเช้ายังพอทน แต่นี่ต้องมาใส่เสื้อของชมรมไทเก๊กอีก สุดจะทนอ่ะ

อยากรู้ใช่ม้า ว่าเสื้อมันเป็นยังไง แต่มันเป็นความลับระดับชาติ...

 

อยากรู้ก้อเมล์มานะ ... ล้อเล่นค่ะ บอกก้อได้ มันเป็นเสื้อโปโลแขนยาว

ตัวหย่ายๆๆ (ร้อนโคตร) สีเหลืองอ๋อย แสบตา ถ้ายังไม่เห็นภาพ เดี๋ยวเอารูปมาให้ดูนะ

 

แล้วชื่อทีมเราก้อคือ "สู้เพื่อแม่" ไม่บอกก้อรู้ว่าใครตั้ง แม่เดี๊ยนเอง

แถมพ่อยังจับฉลากได้เบอร์รถเบอร์ 1  ด้วย... หุๆๆๆ ออกคนแรกเลย

 

พอเริ่มแข่ง ที่แรกที่เค้าให้ไปคือ พระปฐมเจดีย์ พี่เราเป็นคนขับ ซิ่งมากกก..

เค้าก็มีเกมส์หนุกหนานให้เล่นด้วย ขอบอก หนุกมากกกก...(ประชด)

เป็นพวกคำปริศนาอ่ะ ให้ทำในรถ

 

ระหว่างอยู่ในรถก้อเกิดการแข่งมวยขึ้น ฝ่ายแดง ป๊ะป๋าผู้ร้อนแรง

ฝ่ายน้ำเงิน พี่สุดหล่อ (อ้วนด้วย) นักซิ่งสายฟ้า... โดยมีแม่กะเราเป็นกรรมการ

มีประมาณ 20 ยกได้ กรรมการโครตเหนื่อยอ่ะ

กว่าจะไปถึงได้ ออกคันแรก แต่คันที่ 29 มาถึงก่อน งง...

 

ที่พระปฐมเจดีย์ก้อมีพระตะเบ๊ะด้วยนะ (คนที่ติดตามข่าวสารถึงจะรู้)

ต่อมาก้อไปที่สะพานแม่น้ำแคว เมืองกาญจน์ เจ้า... (ม่ายช่าย)

ได้เดินที่สะพานด้วย เสียวเหมือนกันนะ ไม่มีรั้วอะไรกั้นเลย

ถ่ายรูปเยอะแยะเลย เดี๋ยวเอามาให้ดู (อีกแว้วววว..)

 

เสร็จก้อไปถึงที่พักที่กาญจน์นี่แหล่ะ เย็นพอดี

เค้ามีที่ตีปิงปอง (แพ้เด็ก 8 ขวบ) กะสนุ้กด้วย (ก้อแพ้เด็ก 8 ขวบ)

หนุกมากกกกกกก...

ตอนเย็นมีให้ร้องเกะ แน่นอนเราก้อได้ร้อง พอร้องเสร็จเสียงตบมือเกรียวกราว

โฮ๊ะๆๆๆ ก้อคนมันร้องเพราะอ่ะนะ พ่อบอกว่ามีคนมาถามพอว่าทำไมไม่ส่งลูกประกวด

ในใจพ่อก้อคิดว่า ส่งแล้ว แต่ตกรอบแรกตลอด วะฮะๆๆ ไม่กล้าพูดออกไป อาย

 

ร้องเพลงเสร็จ พอใจละ ก้อไปนอน จบวัน...

 

วันรุ่งขึ้นตอนเช้าพวกผู้ใหญ่ (คนแก่ - ชรา) ก้อไปรำไทเก๊กอย่างเมามัน

ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายอย่างหนัก แต่พวกเค้าก้อไม่ย่อท้อ

ยังคงรำต่อไป ทั้งรำไทเก๊ก รำดาบ รำพัด โดยมีแม่เราเป็นคนนำ

(คิดว่านะ ตอนเค้ารำเรานอนอยู่ ไม่รู้เรื่อง)

 

***เกร็ดความรู้*** แม่เรารำเก่ง เป็นศิษย์เอกของสำนัก

กวาดเหรียญทองมาทุกสถาบัน

 

มา..ต่อ

กินข้าวกลางวันที่แพ(ล่องแพอ่ะ วิวรอบด้านเห็นแต่แพ) ก้อกลับบ้าน จบค่ะ

 

ps. ตอนเย็นไปดู initial D กับพี่มาด้วย เพิ่งรู้สึกว่าเจ โชว์ ก้อเท่ดีนะ แต่เพื่อนพระเอก

เท่กว่า เรื่องนี้สนุกใช้ได้เลย ดูแล้วอยากเล่น Needs มั่กๆ

 

 

 

วันนี้ว่างงานเป็นวันที่ 2 ช่างมีความสุขเจงๆ อันที่จริงมันก้อมีงานอ่ะนะ

แต่เราไม่สามารถทำได้ อยากรู้อ่ะจิว่าทำไมทำงานไม่ได้ (เพื่อนๆ : "ไม่อยากรู้โว้ยยย..")

บอกไม่ได้หรอก มันเป็นความลับระดับชาติ เปิดเผยในที่สาธารณชนไม่ได้หย่ะ

ถ้าอยากรู้เมล์มาได้ที่ vandaok@hotmail.com แล้วจะมีโอเปอเรเตอร์สาวสวยที่มีทรงผม

เหมือนอั้มตอบกลับให้ (อุแหว่ะ!!!!)

 

 

เมื่อวานตอนกลับบ้าน มีเหตุการณ์ที่ทำให้รู้ว่าตัวเองยังโง่อังกฤษอย่างเสมอต้นเสมอปลาย

ตอนหกโมงเย็น งานไม่มีเลยกลับบ้านเร็ว ได้กลับบ้านพร้อมกะโอ๋(เพื่อนที่ทำงาน)

ระหว่างทางเจอกับสาวน้อยผมทองที่มีกระอยู่เต็มตัว เข้ามาถามว่าคลองถมไปทางไหน

เอาแล้วไง... โอ๋ก้อบอกกับเราว่าต้องนั่งรถเมล์สาย 49 ฝั่งตรงข้าม เดี๋ยนก้อพูดอย่างฉะฉาน

ไปว่า "you go to by bus" (เป็น gramma ที่เราค้นพบขึ้นเอง should หรือ can ไม่มีเลย)

สาวน้อยผมทองหน้ากระ ก้อยังถามต่อไปอีกเดินไปยังไง โอ๋ก้อบอกเราว่ามันไกลนะ

เราก้อตอบสาวน้อยไปด้วยความมันใจว่า "So far, you go to by bus 49, across this road"

เค้าคงคิด ...ก้อตูอยากเดินไปหนิ ทำไมต้องบังคับให้ขึ้นรถเมล์ด้วยวะ ไปถามคนอี่นก้อได้ฟะ...

แล้วเค้าก้อเดินจากไปพร้อมกับรอยยิ้มเจื๋อนๆ...

 

อีกตอนนึง ไปเช่า vcd ที่ตรงข้ามบ้าน พอดีมีผู้ชายชาวอิตาราเดีย (อินเดียค่ะ) มาคืนหนัง

แล้วมัน late ไป 15 วัน ก้อ 150 บาทพอดี พนักงานก้อพูดเป็นภาษาอังกิดว่า 150 บาท

เค้าก้อพูดกลับว่าเป็นชุดเลยว่า #$&@($&#*$ ... ไม่รู้เรื่องหว่ะ พนักงานก้อไม่รู้เรื่อง

เลยหันมาทางเรา คงคิดว่าเราจะช่วยได้ ตามมารยาทเราก้อยิ้มให้ แต่ในใจ

...ตูก้อไม่รู้เฟ้ย อย่าโยนมาที่ตู... แล้วเราก้อรีบออกจากร้านเลย (จะหาว่าแล้งน้ำใจก้อเอาเหอะ

เผ่นก่อนละ)

 

จาก 2  เหตุการณ์นี้ทำให้เราคืดได้ว่า อยู่แต่เมืองไทยก้อคงไม่อดตายหล่ะนะ ไม่ไปแล้วเมืองนอก

 

 

เฮ้..เพื่อนๆ คอมเมนต์เมื่อวานมีคนตุรกีมาโพสด้วยหว่ะ เค้าคงคิดว่ารูป อั้มคือเราแน่เลย หุๆๆๆ

ว้าว.. ไม่เคยมี space เป็นของตัวเองมาก่อน รู้สึกว่าตัวเองอินเทรนขึ้นมาหน่อย

เพื่อนๆ ... แวนด้าตัดผมทรงใหม่แล้วนะ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา

ณ ร้าน Cut & Curl (แอบไฮโซนิดๆ) ไปตัดกะแม่ ตอนแรกแม่จะตัดคนเดียว

แล้วแวนด้านั่งรอ แต่ซักพักก้อมีช่างผมคนนึงเข้ามาหาเรา

"นี่น้องจ๊ะ ผมข้างหน้าน้องยาวแล้วนะมันดูแข็งๆ ให้พี่เล็มมันออกหน่อยม๊ะ"

เอาแล้วไง -_-" แต่ต้องตอบอย่างคนมีมารยาท

"แล้วพี่ว่าแบบไหนดีหล่ะคะ คือตอนนี้ใจจริงอยากตัดผมหน้าม้าอ่ะค่ะ"

"อ๋อทรงเดียวกะ อั้ม พัชราภา ใช่มั๊ยคะ"

"...." ไม่รู้อ่ะ ทรงอั๊มตอนนี้เป็นไงวะ

"น้องไปสระผมเลยค่ะ เดี๋ยวพี่จะตัดทรงอั๊มให้ เผื่อน้องจะเหมือนอั๊ม"

... เหอๆๆ มันหลอกด่าเปล่าวะเนี่ย แต่ก้อเอาวะ เผื่อจะเหมือน ฮุๆๆ ...

พอตัดผมเสร็จ พี่เค้าก้อพูดอะไรไม่รู้เบาๆ เราก้อเลยถามกลับว่า

"คะ?" เพราะคำนี้คำเดียว เราเลยต้องเสียทั้งหยาดเหงื่อและน้ำตา...

 

-- หยาดเหงื่อ --

มาแว้ววว... เครื่องอบไอน้ำที่ตูไม่รู้บอกตอนไหนว่าจะเอา

แล้วก้อพอจะนึกได้แล้วว่าคำถามที่ไม่ได้ยินคืออะไร T-T

ทนหัวร้อนไปครึ่งชั่วโมง พร้อมกับสายตาแม่ที่จิกมา ...

... หนูไม่ได้สั่งนะ ...

 

-- หยาดน้ำตา --

พอตัดผมเสร็จ เค้าก้อถามอีกว่าจะไดท์ หรือ @&*#@* ( พูดไรก้อไม่รุ้ )

"เออ พี่คะ ไอ้ @&*#@* มันคืออะไรคะ"

"อ้อ มันเป็น @#(&@+ หยิกคะ"

"อ๋อ" (ไม่รู้เรื่องเว้ย คงเป็นที่ทำให้ผมหยิกๆมั๊ง คิดว่านะ) "งั้นเอาไดร์ละกันค่ะ"

พอไดร์เสร็จก้อไปจ่ายตังค์ พ่อเข้าไปจ่าย

"ของคุณแม่ 250 บาทค่ะ ส่วนของน้อง 1000 นึงค่ะ"

อุแม่เจ้า!!! ของตูพันนึง พอจ่ายตังค์เสร็จ หึๆๆๆ ทีนี้ โดนทั้งสายตาพ่อและแม่จิกมา

...หนูไม่ได้สั่งนะ...

 

 

เสียตังค์ไปพันนึง เหมือนอั๊มก้อยังดี แต่นี่...

"แวนด้า หน้าแปลกไปนะ" ทุกคนจะพูดเมื่อเจอทรงผมใหม่แวนด้า!!!